In de kustwateren van New England is de afgelopen jaren een duidelijke toename te zien van aanvallen door witte haaien op mensen. Alleen al in het afgelopen jaar waren er twee slachtoffers van dergelijke incidenten, waarvan één met dodelijke afloop. Velen wijten deze ontwikkeling aan de invloed van de mens op de natuur. Onderzoekers zien echter een andere oorzaak.
De rol van zeehonden
Sinds 1972 is de jacht op zeehonden in New England bij wet verboden om de populaties te beschermen. Het succes van deze maatregel is onmiskenbaar: vandaag de dag leven er naar schatting meer dan 50.000 dieren in de regio. Maar de groeiende zeehondenpopulatie trekt ook hun grootste roofdieren aan: witte haaien.
Omdat zeehonden tot de favoriete prooien van deze haaien behoren, leidt hun sterke verspreiding onvermijdelijk tot een grotere aanwezigheid van haaien langs de stranden. Het gevolg: ontmoetingen tussen zwemmers en haaien nemen toe, niet zelden met bloedige gevolgen. Sommige inwoners van Cape Cod eisten daarom al de opheffing van het jachtverbod.
Tussen bescherming en risico
Zo eenvoudig als het klinkt, is de oplossing echter niet. Mariene bioloog Blake Chapman waarschuwt voor een ingrijpende verstoring van het ecosysteem. „Dit is een risico dat we nemen, en dergelijke natuurverschijnselen gebeuren van tijd tot tijd,” legde ze uit aan het Britse blad Express. Een hernieuwde afschieting van zeehonden of haaien zou de situatie niet duurzaam oplossen; beide soorten zouden op middellange termijn terugkeren.
Chapman pleit in plaats daarvan voor alternatieve maatregelen, zoals een consequent monitoren van de haaienpopulatie en het gebruik van moderne afweertechnologieën die strandbezoekers kunnen beschermen zonder het ecologische evenwicht in gevaar te brengen.
