Dit artikel verscheen op 19 juli 2026 en werd op 1 september 2026 bijgewerkt.
Update van 1 september 2026: wat haaientags laten zien
Een nieuw veldverslag van Associated Press volgt onderzoekers bij de Hamptons terwijl zij met een jonge zandtijgerhaai werken. Het team meet het dier, neemt weefselmonsters en bevestigt kleine gegevensdragers voordat de haai wordt vrijgelaten. Akoestische zenders melden posities aan ontvangers langs de kust; andere tags registreren enkele maanden diepte en watertemperatuur en laten daarna los.
Stony Brook-onderzoeker Bradley Peterson, die aan de tocht deelnam, zegt dat gemerkte haaien zijn waargenomen in North Carolina, Georgia, Florida en de Golf van Mexico en later opnieuw bij Long Island. Deze bewegingsgegevens vullen de dronebeelden uit dit artikel aan: ze tonen waar individuele dieren heen trekken, maar vormen op zichzelf geen populatietelling en bewijzen niet dat er nu meer haaien voor New York leven.
Het SOFO Shark Research and Education Program onderzoekt de haaien van Long Island sinds 2015. Volgens het programma liggen hier de enige bevestigde Atlantische opgroeigebieden voor jonge witte haaien en was het team het eerste dat zeer jonge witte haaien in de Atlantische Oceaan satelliettags gaf. Het ondiepe, voedselrijke kustwater biedt jonge dieren ruimte om te eten en te groeien voordat zij langere trektochten maken.
SOFO meldt ook in de zomer vaker spinnerhaaien (Carcharhinus brevipinna), zwartpunthaaien (Carcharhinus limbatus) en stierhaaien (Carcharhinus leucas) uit zuidelijkere wateren te zien. Warmer water kan die verschuiving bevorderen. Het AP-bericht bevat echter geen nieuwe collegiaal getoetste trendanalyse of robuuste aantalsramingen; het gaat om een observatie uit lopend veldwerk. Drones en tags beantwoorden verschillende vragen: drones tonen dieren dicht bij het oppervlak, terwijl telemetrie alleen eerder gemerkte haaien over grotere gebieden en langere perioden volgt.
New York breidt de monitoring van haaien op de stranden van Long Island aanzienlijk uit. Volgens de Regering van de staat New York Tijdens het hoogseizoen moeten er 46 drones beschikbaar zijn. Tegelijkertijd zal het aantal gecertificeerde medewerkers toenemen van de huidige 47 naar een verwachte 67. Strandwachten, parkpolitie en ander strandpersoneel zoeken vanuit de lucht haaien, maar ook voor grote scholen vis die roofdieren kunnen aantrekken nabij de kust.
De uitbreiding klinkt in eerste instantie als een duidelijke veiligheidswinst. Maar met elke extra camera aan de hemel neemt ook het aantal waarnemingen toe. Dit kan de indruk wekken dat er opeens veel meer haaien voor de stranden zwemmen. Deskundigen vinden deze conclusie voorbarig: de dieren kunnen simpelweg vaker ontdekt worden omdat er intensiever naar ze gezocht wordt.
16 nieuwe drones voor het zwemseizoen van Long Island
Voor het seizoen 2026 voegt New York 16 nieuwe apparaten toe aan zijn vloot. Volgens de Guardian heeft de staat hierin 322.000 dollar geïnvesteerd. Op de stranden van staatsparken observeren teams niet alleen individuele haaien, maar ook de watercondities en verzamelingen prooivissen. Een dergelijke combinatie kan reddingswerkers een beter overzicht geven dan observatie vanaf de uitkijktoren alleen.
Als een haai wordt gespot of er wordt melding gemaakt van een ontmoeting, ruimen reddingswerkers het water op. Zwemmen blijft na een bevestigde waarneming minimaal een uur verboden. Daarnaast informeert de staat een kustgroep met ruim 200 vertegenwoordigers van gemeenten, autoriteiten en particuliere strandexploitanten tussen Queens en Long Island. Dit betekent dat naburige stranden ook snel kunnen reageren.
Meer waarnemingen betekenen niet automatisch meer gevaar
De Voogd beschrijft een mogelijke feedbackloop: autoriteiten ontvangen meer rapporten, kopen vervolgens meer drones en vinden er op hun beurt meer haaien bij. De statistieken van waarnemingen nemen toe zonder dat het aantal dieren noodzakelijkerwijs toeneemt. Tegelijkertijd kan elk nieuw rapport de publieke perceptie beïnvloeden en de politieke druk voor verder toezicht vergroten.
De ontwikkeling op de door New York City beheerde stranden Rockaway past hierin. Sinds eind mei leidden de waarnemingen van haaien daar tot begin juli tot 23 sluitingen. Vorig jaar waren dat er elf; In 2024 werden er over het jaar heen ook elf sluitingen geteld. Deze cijfers laten een aanzienlijke toename van de reacties zien, maar vormen op zichzelf geen bewijs voor meer haaien of een verhoogd risico voor zwemmers.
Echte beten blijven zeldzaam. Volgens gegevens uit de Guardian zijn er in 2025 wereldwijd 65 niet-uitgelokte haaienbeten gedocumenteerd. Dat was minder dan het meest recente tienjarige gemiddelde van 72 gevallen. De kans dat een mens wordt gebeten is ongeveer één op 4,3 miljoen. Dergelijke mondiale waarden vervangen geen lokale risicobeoordelingen, maar classificeren wel alarmerende individuele rapporten.
Wat drones zien en wat ze missen
Drones zijn relatief goedkoop, snel inzetbaar en kunnen grote delen van het strand afzoeken. Als het water helder is, zijn haaien gemakkelijk aan de oppervlakte te zien. Maar juist hier ligt de belangrijkste grens: in troebel water, golven of ongunstig licht kan zelfs een dier slechts ongeveer anderhalve meter onder het wateroppervlak onzichtbaar blijven.
Monitoring is dus geen compleet systeem voor vroegtijdige waarschuwing. Een drone kan een specifieke waarneming geven, maar kan niet bevestigen dat er zich geen haai in een verborgen gedeelte bevindt. Deskundigen waarschuwen voor een vals gevoel van veiligheid als zwemmers het gebruik van de technologie verwarren met een garantie.
Andere regio’s combineren luchtfotografie met getagde haaien en akoestische ontvangers in het water. Wanneer een getagd dier nadert, registreren dergelijke stations de tijd en identiteit. New York gebruikt dit systeem nog niet op de stranden van de staatsparken. Ontvangers registreren echter alleen die haaien die eerder zijn getagd. Geen enkele methode kan alle dieren detecteren.
Beveiliging vereist technologie en gevoel voor verhoudingen
De cruciale vraag is daarom niet of drones haaien kunnen vinden – dat kunnen ze – maar eerder hoe autoriteiten de beelden interpreteren. Een bevestigde waarneming in de buurt van veel zwemmers rechtvaardigt een evacuatie uit voorzorg. Aan de andere kant kunnen permanente sluitingen wanneer waarnemingen onduidelijk zijn de angst vergroten, bezoekers afschrikken en de indruk wekken dat elke aanwezigheid van een haai een op handen zijnde aanval is.
Haaien zijn een natuurlijk onderdeel van het kustecosysteem van New York. Meer dan 13 trekkende soorten worden aangetroffen in de mariene wateren van de staat. Ze reguleren prooipopulaties en dragen bij aan het ecologische evenwicht. Hun waarneming is daarom niet alleen een veiligheidsgebeurtenis, maar kan ook een teken zijn van een levende zee.
Voor zwemmers blijven eenvoudige gedragsregels belangrijk: zwem niet in scholen vis of tussen jagende zeevogels, vermijd troebel water en schemering, blijf in groepen en dicht bij de kust en volg de instructies van de reddingsdiensten op. Drones kunnen deze waarschuwing ondersteunen. Ze vervangen deze niet, noch vervangen ze ervaren strandpersoneel of een nuchtere inschatting van het daadwerkelijke risico.