Op de open wateren van de noordelijke Stille Oceaan inspecteren landen gezamenlijk vissersvaartuigen die ver buiten nationale kustwateren opereren. NOAA Fisheries meldt dat Amerikaanse visserijinspecteurs hun inzet voor Operation North Pacific Guard 2026 hebben afgerond. Zij documenteerden overtredingen van internationale natuur- en visserijregels, waaronder het afsnijden van haaienvinnen.
De inspecteurs legden ruim 8.000 zeemijlen af aan boord van het Canadese kustwachtschip Sir Wilfrid Laurier. Dat komt overeen met ruim 14.800 kilometer. Tijdens de patrouille voerden de internationale teams tientallen controles en fouilleringen uit op vissersvaartuigen.
Drie soorten overtredingen centraal
Volgens NOAA zijn er talloze schendingen van instandhoudings- en beheersmaatregelen vastgesteld. Genoemd worden Shark Finning, bezit van bedreigde diersoorten en onnauwkeurige of valse informatie over de vangst. De autoriteit publiceert niet welke soorten zijn getroffen en hoeveel individuele gevallen zich in elke categorie hebben voorgedaan.
Shark Finning verwijst naar het verwijderen van de waardevolle vinnen, terwijl de rest van het lichaam van de haai vaak niet volledig wordt geland. Deze praktijk maakt de vangstcontrole moeilijker en kan ertoe leiden dat er veel meer haaien worden gedood dan op basis van de aangevoerde lichamen kan worden geschat.
Valse vangstmeldingen zijn minder zichtbaar, maar net zo problematisch voor het management. Bestandsberekeningen, vangstquota en beschermende maatregelen zijn gebaseerd op de informatie die door de vloten wordt verstrekt. Als soorten, hoeveelheden of vislocaties niet correct worden gerapporteerd, ontstaat er een vertekend beeld van de werkelijke visserijdruk.
Controle op volle zee vereist internationale bevoegdheden
Buiten de nationale territoriale wateren kan geen enkele staat elk schip naar eigen goeddunken controleren. De teams maakten daarom gebruik van bevoegdheden uit internationale overeenkomsten. De mogelijke vastgestelde overtredingen zijn vertrouwelijk doorgestuurd naar de vlaggenstaten van de betrokken vaartuigen en naar de relevante regionale visserijorganisaties.
De vlaggenstaat is het land onder wiens vlag een schip is geregistreerd. Deze staat draagt de centrale verantwoordelijkheid voor verder onderzoek en mogelijke sancties. Regionale organisaties voor visserijbeheer kunnen ook controleren of gemeenschappelijke regels voor de vangst, documentatie of beschermde soorten zijn overtreden.
NOAA spreekt dus van gedocumenteerde of mogelijke overtredingen, niet van een afgeronde strafrechtelijke procedure. Het rapport maakt geen melding van opgelegde boetes, arrestaties of definitieve beslissingen. Scheepsinspectie levert bewijs; de juridische beoordeling volgt daarna in de bevoegde procedures.
Partners uit vijf landen en meerdere diensten
Aan de operatie namen het NOAA Office of Law Enforcement, het Canadese ministerie Fisheries and Oceans Canada, de Canadese kustwacht, de Royal Canadian Mounted Police en de US Coast Guard deel. Ook het Visserijagentschap van Japan en de kustwacht van de Republiek Korea deden mee.
Deze compositie is geen symbolische toevoeging. Vloten op volle zee verplaatsen zich over grote afstanden, wisselen van visgebied en doen havens in verschillende landen aan. Informatie uit een inspectie kan daardoor voor meerdere autoriteiten, de vlaggenstaat en internationale instanties tegelijk relevant zijn.
Volgens de autoriteiten hebben NOAA-inspecteurs hun bijzondere ervaring met de visserijwetgeving, vangstdocumenten en de identificatie van beschermde soorten ingebracht. Het Canadese schip leverde ook het platform voor de ruim 8.000 zeemijl lange patrouille.
De foto documenteert een inventarisatie, geen definitief oordeel
De door NOAA gepubliceerde foto toont een inspecteur die de haaienvinnen inventariseert op een schip dat onder buitenlandse vlag vaart. Er liggen talloze afgehakte vinnen en andere delen van de vangst op het dek. De foto documenteert de inspectie, maar laat op zichzelf geen uitspraak toe over welke specifieke overtreding later juridisch zal worden bevestigd.
De haaiensoort kan op basis van de opname niet met zekerheid worden vastgesteld. NOAA vermeldt geen soortnamen in het rapport. Daarom is het artikel niet gekoppeld aan een specifieke haaiensoort en wordt bewust de zichtbare vangst gescheiden van de wettelijke classificatie die nog in behandeling is.
Illegale visserij schaadt natuur en legale bedrijven
Illegale, ongemelde en ongereguleerde visserij wordt internationaal aangeduid als illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserij (IOO). Het kan de bestanden sneller uitputten, de problemen bij de bijvangst en de instandhouding van soorten verergeren en de gegevensbasis voor de visserijregelgeving ondermijnen. Het risico is vooral groot op volle zee, omdat de controles complex zijn en de afstanden enorm.
Er is ook een economisch effect. Iedereen die zich houdt aan quota, rapportageverplichtingen, beschermende regelgeving en richtlijnen voor de omgang met haaien, draagt kosten. Illegale leveranciers kunnen deze regels omzeilen en hun goederen goedkoper in de toeleveringsketen brengen. Als gevolg hiervan raken de nalevingsgerichte visserijbedrijven en handelaars achterop.
NOAA classificeert de inzet daarom als zowel een beschermende maatregel voor mariene hulpbronnen als een bijdrage aan eerlijkere markten. De autoriteit wijst ook op het politieke mandaat om illegaal gevangen vis uit de toeleveringsketens te houden en het concurrentievermogen van de legale Amerikaanse visserij te beschermen.
Patrouilles op volle zee dichten een cruciaal handhavingsgat
Haveninspecties en handelscontroles blijven belangrijk, maar beginnen pas na de vangst. Patrouilles op zee kunnen vistuig, soorten, hoeveelheden en documenten vergelijken, direct op de plek waar wordt gevist. Zo wordt bewijsmateriaal verzameld voordat de vangst wordt gesorteerd, herladen of in internationale toeleveringsketens wordt ingevoerd.
Het huidige rapport laat ook de grenzen van publieke informatie zien. NOAA rapporteert een lange patrouille, tientallen inspecties en meerdere soorten overtredingen, maar houdt details van schepen en lopende onderzoeken vertrouwelijk. Vlagstaten en visserijorganisaties zullen nu beslissen of de bevindingen tot sancties leiden.
Voor de bescherming van haaien is het essentieel dat het afsnijden van vinnen en niet-gemelde vangsten niet alleen op papier verboden zijn. Inspecties, bewijsverzameling en grensoverschrijdende samenwerking maken de regels op de afgelegen volle zee daadwerkelijk handhaafbaar.