Bij Fuvahmulah op de Malediven wordt een vrouwelijke tijgerhaai waargenomen die opvallend veel vinnen mist. Ze heet Fin en staat als F-263 in de foto-ID-catalogus van Fuvahmulah Shark Research. Haar verhaal roept twee verschillende vragen op: hoe gaat ze om met haar verwondingen en waardoor zijn die veroorzaakt?
Herhaalde waarnemingen in plaats van één beeld
Een bericht van TV Azteca op basis van CNN-interviews beschrijft een ontmoeting van fotograaf Romero met Fin in augustus 2025. Daarna zouden verschillende duikgroepen haar bijna dagelijks hebben gezien. Met laserfotogrammetrie werd haar lengte op ongeveer drie meter geschat. Het bericht beschrijft ontbrekende rugvinnen en een ontbrekende onderste staartvinlob. Het zou daarom onjuist zijn om te zeggen dat ze helemaal geen vinnen meer heeft.
Volgens de waarnemingen beweegt Fin haar lichaam anders dan ongewonde tijgerhaaien en is ze ook gezien terwijl ze aas at. Deze waarnemingen laten zien dat ze na haar verwondingen verder leeft. Ze maken echter niet duidelijk hoe sterk haar bewegingsvrijheid beperkt is, hoe ze op langere termijn voedsel vindt of hoe haar toestand zich zal ontwikkelen.
Het afsnijden van vinnen wordt vermoed, de oorzaak blijft onzeker
Het mediabericht ziet het verwondingspatroon als aanwijzing voor finning: het afsnijden van haaienvinnen waarna het dier wordt teruggegooid. De getroffen vinnen worden in verband gebracht met de handel in haaienvinnen. Een waargenomen vangst of onderzoek dat deze oorzaak bij Fin sluitend aantoont, wordt echter niet beschreven. Ook waar en wanneer ze gewond raakte, blijft onbekend. Dat ze nu bij de Malediven wordt gezien, bewijst dus niet dat ze daar gewond is geraakt.
Wat onderzoek bij Fuvahmulah toevoegt
De systematische observatie van individuele tijgerhaaien bij Fuvahmulah heeft een wetenschappelijke basis. Een in 2024 gepubliceerde studie in Scientific Reports identificeerde 239 dieren op beelden uit 2016 tot en met 2023. Ongeveer 84,5 procent was vrouwelijk. Veel haaien werden herhaaldelijk vastgelegd; sommige keerden meerdere jaren terug.
Foto-identificatie gebruikt individuele uiterlijke kenmerken om waarnemingen aan hetzelfde dier toe te schrijven. Laserfotogrammetrie vult dit aan met lengtemetingen zonder vangst of merktekens. De studie beschrijft ook dat visafval haaien naar het havengebied lokt. Zij waarschuwt daarmee tegen een eenvoudige vertaling van de plaatselijke omstandigheden naar ongestoorde leefgebieden. Het onderzoek eindigde vóór Romero’s gemelde ontmoeting met Fin en levert geen wetenschappelijk bewijs voor haar specifieke geval.
We berichtten eerder over het onderzoeks- en beschermingscentrum voor haaien op Fuvahmulah. Bij een dier als Fin zouden gedocumenteerde herhaalde waarnemingen kunnen helpen om veranderingen in lichaamsconditie en beweging vast te leggen. Zo kan een indrukwekkend individueel geval uitgroeien tot een controleerbare reeks observaties. Tot zulke gegevens beschikbaar zijn, blijven uitspraken over volledige aanpassing of een bewezen oorzaak van de verwondingen voorbarig.