In Nouméa is het debat voorbij Gevaar voor haaien En Bescherming van haaien Voor het eerst werd een formele institutionele procedure tot stand gebracht. Op 21 augustus 2026 hebben twee commissies van de Economische, Sociale en Milieuraad van Nieuw-Caledonië, kort CESE-NC, met hoorzittingen over de burgerpetitie Une cohabitation de l’homme et du requin en zone urbaine littorale. Dit komt uit de Bericht van CESE-NC uit.
De stap is politiek significant, maar mag niet worden verward met een besluit dat al is genomen. CESE-NC heeft nog geen aanbeveling gepubliceerd of gespecificeerd welke maatregelen Nouméa in de toekomst moet nemen. De eerste hoorzittingen markeren het begin van het overleg.
Die werd gehoord op 21 augustus
Om 9.00 uur hoorden de commissies vertegenwoordigers van de stad Nouméa: de plaatsvervangend secretaris-generaal voor planning, Alan Boufeneche, en Tatiana Tchong-Fat van de stadsplanningsdienst. De CESE-commissies zijn verantwoordelijk voor landbouw, veeteelt, bosbouw en visserij, maar ook voor milieu, ruimtelijke ordening en infrastructuur.
Een uur later werden zij gevolgd door Johanito Wamytan, het bewindslid verantwoordelijk voor visserij en mariene zaken, de directeur mariene zaken Jean-Luc Vaslin en Frédéric Guillard, hoofd van de desbetreffende dienst planning en strategie. Dit betekende dat zowel het lokale als het territoriale bestuur hun zegje konden doen.
De CESE-NC is een adviesorgaan. Haar rol in dit proces is het samenbrengen van actoren en data en, indien nodig, het ontwikkelen van aanbevelingen op basis hiervan. Vanaf de aankondiging van de eerste datum is het niet duidelijk of wetenschappers, milieuverenigingen, watersportliefhebbers of vertegenwoordigers van het traditionele Kanak-perspectief zullen worden gehoord.
Van burgerverzoekschriften tot officiële procedures
De petitie werd in april publiekelijk gesteund door de New Caledonian Va’a en de Canoe-Kayak League en volgens Radio Ritme Blauw geïnitieerd door CESE-lid Jean-Jacques Annonier. Het is bedoeld om de Raad aan te moedigen het naast elkaar bestaan van mensen en haaien in stedelijke kustgebieden aan te pakken en aanbevelingen voor autoriteiten en informatie voor de bevolking te ontwikkelen.
Volgens de ambtenaar Regels voor petities van burgers Hiervoor zijn binnen twee maanden 400 handtekeningen nodig van volwassen inwoners van Nieuw-Caledonië. Uit de hoorzittingen die nu zijn begonnen blijkt dat de zaak de drempel van het institutionele overlegproces heeft overschreden.
De chronologie is belangrijk: De dodelijke aanval in februari bepaalde de politieke achtergrond. De petitie werd echter pas in april publiekelijk gepromoot, toen na een ander ernstig incident opnieuw haaien werden gedood. Ze kwam dus voort uit een debat dat wekenlang was geëscaleerd, niet uit één gebeurtenis.
Twee incidenten en 16 gedoode haaien
Op 22 februari 2026 raakte een vleugelfoiler dodelijk gewond voor de Château Royal. Volgens voorlopige bevindingen gingen onderzoekers ervan uit dat deze minstens drie meter lang was. Tijgerhaai uit. Het incident vond plaats in een druk bezocht kustgebied Stille Oceaan.
Tussen 24 en 27 februari werden in de stad tien grote haaien gevangen en gedood: negen tijgerhaaien en één Stier haai. De gerapporteerde dieren waren tussen de 2,80 en 4,20 meter lang. Deze campagne volgde onmiddellijk op de dodelijke aanval.
@thedailyaus New Caledonia’s capital of of Nouméa has had 3 shark attacks in the first two months of this year 🏝️ #aus #news #newcaledonia #noumea #shark #sharkattack #newcal ♬ original sound – The Daily Aus
Op 15 april raakte een Va’a-peddelaar bij Côte Blanche zwaargewond. Van 17 tot en met 20 april volgde een tweede campagne. Daarbij werden vijf tijgerhaaien en één stierhaai van 2,56 tot 4,13 meter gedood.
In beide campagnes samen werden 16 haaien gedood: 14 tijgerhaaien en twee stierhaaien. Het is juist deze omvang die de vraag naar een duurzame strategie concreet maakt. Het gaat niet alleen om waarschuwingen na een incident, maar ook om de omstandigheden waaronder autoriteiten in de toekomst dodelijke interventies kunnen gelasten.
Veiligheid, recht en soortbescherming
Voor de stad en de overheid is de bescherming van mensen in een drukbezocht kustgebied een prioriteit. Na een dodelijk of ernstig incident neemt de druk om snel en zichtbaar te handelen toe. Het doden van individuele grote haaien betekent echter niet automatisch dat het risico vervolgens meetbaar afneemt.
Milieuorganisaties trekken daarom zowel de wetenschappelijke effectiviteit als de evenredigheid van dergelijke campagnes in twijfel. Al in 2023 oordeelde een rechtbank dat het moordbeleid van de stad onevenredig was. In de kortetermijncampagne in februari 2026 was de maatregel al voorbij voordat er definitief kon worden beslist over de spoedaanvraag.
Tegelijkertijd zou het te kortzichtig zijn om de zorgen van mensen op het strand en op het water af te doen als louter angst. Een duurzame co-existentie moet het werkelijke risico transparant in kaart brengen, zonder overhaast uit twee ernstige gebeurtenissen de conclusie te trekken dat er een algemene toename van de populatie of een permanente verandering in het gedrag van haaien zal plaatsvinden.
Welke antwoorden de hoorzittingen moeten opleveren
Cruciaal zal zijn welke gegevens de CESE-NC evalueert: gedocumenteerde waarnemingen en incidenten, vangstgegevens, bewegingspatronen van getagde haaien, gebruik van kustgebieden en omgevingsfactoren. Minstens zo belangrijk is de vraag hoe de effectiviteit van verschillende maatregelen wordt vergeleken en op basis van welke criteria een interventie noodzakelijk en proportioneel wordt geacht.
De tabel zou monitoring, snelle waarschuwingssystemen, in de tijd beperkte sluitingen, ruimtelijk beschermde badzones, regels voor watersporten en duidelijk gedefinieerde drempels voor visserijmaatregelen kunnen omvatten. Dit zijn momenteel open testgebieden en er zijn geen aangekondigde aanbevelingen van CESE-NC.
De kwaliteit van de procedure zal dus niet zozeer worden afgemeten aan het aantal zittingen, maar aan de begrijpelijkheid van de daaropvolgende uitkomsten. Alleen een gepubliceerd rapport zal aantonen of Nouméa een op bewijs gebaseerde langetermijnstrategie voor mensen en haaien ontwikkelt op basis van de reeks aanvallen en moordcampagnes.
