De eerste door het Caribische team geleide diepzee-expeditie voor de kust van Trinidad en Tobago heeft 25 actieve koude bronnen gedocumenteerd, 20 mogelijk nieuwe soorten en talloze nieuwe waarnemingen voor het land. Het team uit Trinidad en Tobago heeft in juli 2026 ruim 11.335 vierkante kilometer zeebodem in de Caribische Zee in kaart gebracht met het onderzoeksschip Falkor (too). Onder de gefilmde dieren bevond zich een Valse kathaai (Pseudotriakis microdon) op een diepte van 1.086 meter.
De reis van een maand was volgens Schmidt Ocean Institute de eerste lokaal geleide en meest uitgebreide diepzeeverkenning van het eiland tot nu toe. Ongeveer 13 procent van de voorheen niet in kaart gebrachte zeebodem op het nationale grondgebied is onlangs onderzocht. Het op afstand bediende onderwatervoertuig SuBastian leverde beelden, verzamelde monsters en hielp bij het verifiëren van bewijsmateriaal uit sonargegevens direct op de bodem.
219 bellenstromen leidden tot 25 koude bronnen
Het team heeft 219 bellenstromen in de kaartgegevens gedetecteerd. Dergelijke lekkages kunnen duiden op koude bronnen, in het Engels cold seeps. Daar ontsnappen onder meer methaan en waterstofsulfide uit het sediment. De naam betekent niet noodzakelijkerwijs dat het water bijzonder koud is; het scheidt deze langzame uitstoot van hete hydrothermale ventilatieopeningen.
SuBastian heeft 25 van deze habitats visueel bevestigd. Het grootste ontdekte gebied besloeg ongeveer een halve hectare (ongeveer 0,2 hectare) en was dichtbevolkt met mosselen en kokerwormen. De basis van het voedselweb zijn chemosynthetische bacteriën: ze halen energie uit chemische verbindingen in plaats van zonlicht en voorzien zo gemeenschappen ver onder de lichtrijke zone.
20 mogelijk nieuwe soorten – maar nog geen formele beschrijving
De minstens twintig vermoedelijke nieuwe soorten omvatten een octopus van het geslacht Graneledone, koralen, vleesetende sponzen en springkreeften. Drie vondsten zouden zelfs voorheen onbekende geslachten kunnen vertegenwoordigen. De octopus was al in 2014 waargenomen, maar destijds waren beelden en monsters niet voldoende voor bevestiging.
De zinsnede “mogelijk nieuw” is cruciaal. Alleen door lichaamskenmerken, genetica en museummateriaal te vergelijken kan worden vastgesteld of een soort daadwerkelijk nog niet wetenschappelijk is beschreven. De expeditie rapporteert daarom kandidaten, en geen reeds formeel beschreven nieuwe soorten.
Naast de Valse kathaai zag het team chimaera’s, zogenaamde spookhaaien, evenals een zwarte slikker met een ernstig uitgerekte maag en het karkas van een mantarog op een diepte van 1.025 meter. Een leucistisch exemplaar van dezelfde soort werd in 2025 gedocumenteerd in de Azoren. De huidige waarneming is een nieuw expeditierecord, niet het zoveelste rapport over leucisme.
Tenminste 54 soorten waren nog nooit eerder in de wateren van Trinidad en Tobago waargenomen. Naast hersenschimmen omvatten deze ook botetende Osedax-wormen, die in de volksmond bekend staan als zombiewormen. Een nieuwe waarneming voor het land is echter niet hetzelfde als een nieuwe soort: het dier is mogelijk al lang elders bekend en wordt nu voor het eerst in dit zeegebied gedocumenteerd.
Er zijn nog ruim 700 monsters in het land
Het team verzamelde meer dan 700 exemplaren. Ze worden bewaard in het Zoölogisch Museum van University of the West Indies in St. Augustine en zijn bedoeld om de diepzeecollectie ongeveer twaalfvoudig uit te breiden. Dit betekent dat belangrijke vergelijkingsobjecten in Trinidad en Tobago achterblijven en daar beschikbaar zijn voor taxonomisch en ecologisch onderzoek.
Daarnaast verzamelden onderzoekers water- en sponsmonsters voor omgevings-DNA. Organismen laten genetische sporen achter in water; Filtervoeders zoals glazen sponzen kunnen deze signalen uit grote hoeveelheden water verzamelen. Dergelijke gegevens vormen een aanvulling op video- en specimenbemonstering, maar vervangen niet het formele onderzoek naar mogelijke nieuwe soorten.
Een “bevroren dierentuin” voor Caribische diepzeesoorten
Er werd ook een nieuw antivriesmiddel voor levend weefsel getest. Het is bedoeld om cellen te beschermen tegen schade bij bevriezing, wat kan optreden bij direct invriezen of vloeibare stikstof. Weefsel van meer dan 86 soorten diep levende sponzen, koralen en zeekomkommers is gecryopreserveerd. Hierdoor ontstaat een referentiecollectie die gebruikt kan worden om toekomstige veranderingen in ecosystemen te onderzoeken.
Met DORIS testte de expeditie ook een experimenteel, relatief goedkoop camera- en beeldvormingssysteem. Het apparaat is ontwikkeld door Ocean Discovery League en Blue Robotics. Als dergelijke systemen succesvol blijken, zouden onderzoeksinstellingen met kleinere budgetten ook regelmatiger hun eigen diepzeedata kunnen verzamelen.
Een enorme onbekende zone – en toch menselijke sporen
Een rapport van Discover Wildlife benadrukt dat minder dan 0,001 procent van het diepzeegebied van het land is verkend. Tegelijkertijd ligt 93 procent van het nationale grondgebied onder de gebruikelijke limieten voor recreatief duiken. De nieuwe kaarten bestrijken daarom een grote, ecologisch belangrijke zone die zelden rechtstreeks door mensen wordt gezien.
Het is nog steeds niet helemaal onaangeroerd. SuBastian filmde ook menselijk afval op de zeebodem. De vondst levert nog geen kwantitatieve afvalbalans op, maar laat zien dat zelfs zeer diepe en voorheen onbezochte plaatsen in verband worden gebracht met menselijke input.
Gegevens voor beschermde gebieden en lokale besluiten
Het is de bedoeling dat de kaarten, soortenlijsten en biologische monsters worden opgenomen in de mariene ruimtelijke planning van Trinidad en Tobago. Koude bronnen zijn ruimtelijk beperkte en tegelijkertijd zeer gespecialiseerde habitats. Hun exacte locatie is daarom belangrijk bij het beoordelen van de visserij, het gebruik van hulpbronnen, kabelroutes of toekomstige beschermde mariene gebieden.
Niet alleen het aantal vondsten is bijzonder, maar ook wie de expeditie leidde. De wetenschappelijke leiding werd uitgevoerd door de mariene bioloog Diva Amon uit Trinidad en Tobago; Een groot deel van het team kwam uit de eilandnatie. Monsters, vaardigheden en data moeten niet alleen van buitenaf worden verzameld, maar ook permanent in de regio worden verankerd. Analyses op het land laten nu zien of de 20 kandidaten daadwerkelijk een nieuwe soort worden.
