Op de Great Chagos Bank, de grootste koraalatolstructuur ter wereld, is de spleetogenhaai (Loxodon macrorhinus) voor het eerst gedocumenteerd. De vondst breidt het bekende verspreidingsgebied van deze soort, die op de voorwaarschuwingslijst staat, uit en onderstreept het ecologische belang van de Chagos-archipel en zijn grootschalige zeebeschermingsgebied.
Diepgelegen zeegrasvelden als hotspot van biodiversiteit
De recente waarnemingen zijn gedaan in tot nu toe ononderzochte zeegrasvelden aan de zuidrand van de Great Chagos Bank. Twee individuen werden op slechts 11 kilometer afstand van elkaar op 23 tot 29 meter diepte aangetroffen – met BRUV-systemen (Baited Remote Underwater Video), die zeedieren zonder menselijke verstoring lokken en registreren.
De spleetogenhaai, genoemd naar zijn smalle, spleetvormige ogen, is geoptimaliseerd voor zwak licht en voelt zich zowel in diepere, schemerige zones als in helder ondiep water thuis. Gezien zijn grote verspreidingsgebied achten onderzoekers het onwaarschijnlijk dat de soort in de Chagos-archipel zeldzaam is.
„De ontdekking van de spleetogenhaai in de Chagos-archipel was ongelooflijk spannend. Het laat zien hoeveel we nog moeten leren over diepzee-zeegras ecosystemen en hun rol voor de mariene biodiversiteit, vooral in afgelegen regio’s van de Indische Oceaan.” – Charlotte Oulton, Swansea University
U bekijkt momenteel inhoud van een plaatshouder van Facebook. Klik op de knop hieronder om de volledige inhoud te bekijken. Houd er rekening mee dat u op deze manier gegevens deelt met providers van derden.
Meer informatieToevalstreffer: uitgestrekte zeegrasvelden op 25–30 meter diepte
De uitgestrekte zeegrasvelden werden ontdekt toen onderzoekers eigenlijk de migraties van groene zeeschildpadden via satelliet volgden. Verrassend was niet alleen de diepte van 25 tot 30 meter, maar ook de diversiteit van de leefomgeving: meer dan 110 vissoorten en nu ook de spleetogenhaai gebruiken de velden als voedseloase en schuilplaats.
Beschermingsbehoefte van een soort onder druk
Voor de spleetogenhaai wordt een populatiedaling van tot 29% in de komende 15 jaar voorspeld – vooral door visserijdruk. De huidige vondst roept belangrijke vragen op over frequentie, habitatgebruik en beschermingsprioriteiten en benadrukt de urgentie om dieper gelegen habitats gericht te onderzoeken en te beschermen.
Gemeenschapsproject voor kartering en habitatmodellering
De bevindingen stammen uit onderzoeken eind 2024 en maken deel uit van een gemeenschapsproject van de Swansea University met internationale partners, gefinancierd door de Bertarelli Foundation (Indian Ocean Marine Science Programme). Doelen zijn het in kaart brengen van de huidige zeegrasbedekking, het modelleren van geschikte habitats en het beoordelen van de ecologische betekenis van deze diepzee-zeegras ecosystemen in de hele archipel.
Grote beschermde gebieden werken – voorbeeld Chagos
Een nieuwe studie toont aan dat grootschalige zeebeschermingsgebieden trekkende soorten zoals zeeschildpadden, manta’s en zeevogels gedurende grote delen van hun levenscyclus effectief kunnen beschermen. Het beschermde gebied in de Chagos-archipel omvat momenteel 640.000 km².
„Zeer grote zeebeschermingsgebieden zijn cruciaal om internationale doelen zoals 30% bescherming tegen 2030 te halen. Onze resultaten bewijzen de waarde van het VLMPA in de Chagos-archipel voor de bescherming van een groot aantal grote, mobiele zeesoorten.” – Dr. Alice Trevail, University of Exeter
Wat de soevereiniteitsoverdracht betekent
Met de verwachte overdracht van de Chagos-archipel aan Mauritius krijgen de resultaten van beide studies extra relevantie. Ze leveren niet alleen sterk bewijs voor de waarde van het beschermde gebied, maar markeren ook prioriteitszones voor langdurige bescherming om de toekomst van de mariene megafauna veilig te stellen.